Yıl 2026, Cilt: 2, Sayı: 1, Sayfa 179-196, 11.12.2025
| Muhammed DEMİRTAŞ E-mail: eylul151@gmail.com Salih Şeremet Ortaokulu, Osmangazi, Bursa ORCID: 0009-0005-1925-219X | Faik ERDOĞAN E-mail: faikerdogan@gmail.com Salih Şeremet Ortaokulu, Osmangazi, Bursa ORCID: 0000-0003-0323-8519 |
| Esra DEMİRTAŞ E-mail: siyazeren@gmail.com Şehit Harun Arvas Ortaokulu, Yıldırım, Bursa ORCID: 0009-0002-2648-5715 | Özgül ÜSTÜN ERDOĞAN E-mail: ozgulustunerdogan@gmail.com Şehit Piyade Er Rahim Keskin Ortaokulu, Yıldırım, Bursa ORCID: 0009-0005-6839-7686 |
DOI: 10.5281/zenodo.17868539
TAM METİN
ÖZET
Bu çalışmanın amacı, sosyal-duygusal öğrenmenin (SEL) kuramsal temellerini, temel bileşenlerini ve eğitimdeki rolünü bütüncül bir bakış açısıyla incelemektir. Günümüzde eğitim sistemlerinin ağırlıklı olarak bilişsel başarıya odaklanması, öğrencilerin sosyal ve duygusal gelişimlerinin geri planda kalmasına neden olmaktadır. Bu durum, öğrencilerin akademik başarılarının yanı sıra psikolojik iyi oluş, davranış kontrolü ve sosyal uyum alanlarında çeşitli sorunlar yaşamalarına yol açabilmektedir. Bu araştırmanın problemi, çağdaş eğitim uygulamalarında sosyal-duygusal becerilerin yeterince sistematik biçimde desteklenmemesidir. Araştırmanın amacı, SEL’in kuramsal dayanaklarını ortaya koymak ve öğrencilerin akademik, davranışsal ve duygusal gelişimleri üzerindeki etkilerini güncel literatür ışığında değerlendirmektir. Çalışmada, Bandura’nın öz yeterlilik kuramı, Vygotsky’nin sosyal etkileşim temelli öğrenme yaklaşımı ve CASEL tarafından geliştirilen SEL çerçevesi temel alınmıştır. Bulgular, SEL’in akademik başarıyı artırdığını, problem davranışları azalttığını ve pozitif okul ikliminin oluşumuna katkı sağladığını göstermektedir. Sonuç olarak SEL, çağdaş eğitim sistemlerinde öğrencilerin bütüncül gelişimini destekleyen temel bir yapı taşı olarak değerlendirilmektedir. Çalışmamızı sonuçları göz önünde bulundurularak şu önerilerde bulunulabilir; öğretmen eğitimi güçlendirilmelidir, ölçme ve değerlendirme sistemleri yeniden yapılandırılmalıdır, okul temelli psikososyal destek artırılmalıdır, ailelere yönelik farkındalık çalışmaları yapılmalıdır ve akademik izleme çalışmaları arttırılmalıdır.
Anahtar Kelimeler: Sosyal-duygusal öğrenme, SEL, eğitimde duygusal gelişim, öz yeterlilik, pozitif okul iklimi, bütüncül eğitim.
Kabul Tarihi: 10.11.2025
Elektronik Yayım Tarihi: 08.12.2025
ABSTRACT
The aim of this study is to examine the theoretical foundations, core components, and educational significance of social-emotional learning (SEL) from a holistic perspective. Today, the strong focus of education systems on cognitive achievement often causes students’ social and emotional development to remain in the background. This situation may lead to various problems in students’ psychological well-being, behavior regulation, and social adaptation. The main problem of this study is that contemporary educational practices do not sufficiently and systematically support social-emotional skills. The purpose of the study is to present the theoretical background of SEL and to evaluate its effects on students’ academic, behavioral, and emotional development in the light of recent literature. The study is grounded in Bandura’s self-efficacy theory, Vygotsky’s social interaction-based learning approach, and the SEL framework developed by CASEL. The findings indicate that SEL increases academic achievement, reduces problem behaviors, and contributes significantly to the development of a positive school climate. In conclusion, SEL is considered a fundamental component that supports students’ holistic development in contemporary education systems. Considering the results of our study, the following recommendations can be made: teacher training should be strengthened, measurement and evaluation systems should be restructured, school-based psychosocial support should be increased, awareness studies should be conducted for families, and academic monitoring studies should be increased.
Keywords: Social-emotional learning, SEL, emotional development in education, self-efficacy, positive school climate, holistic education.
Submitted Date: 05.11.2025
Acceptance Date: 10.11.2025 Electronic Issue Date: 08.12.2025
KAYNAK GÖSTER
DEMİRTAŞ, M., ERDOĞAN, F., DEMİRTAŞ, E., & ÜSTÜN ERDOĞAN, Ö. (2025). Sosyal-Duygusal Öğrenmenin Eğitim Sürecindeki Rolü. Akademik Eğitim Ve Araştırma Dergisi, 2(1), 179-196. https://doi.org/10.5281/zenodo.17868539
İNDEKS
KAYNAKÇA
Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. W. H. Freeman.
Berkowitz, M. W., & Bier, M. C. (2005). What works in character education: A research-driven guide for educators. Journal of Character Education, 3(1), 19–36.
Bierman, K. L., Nix, R. L., Greenberg, M. T., Blair, C., & Domitrovich, C. E. (2008). Executive functions and school readiness intervention. Development and Psychopathology, 20(3), 821–843.
Biesta, G. (2020). Educational research: An unorthodox introduction. Bloomsbury.
Brackett, M. A., Rivers, S. E., & Salovey, P. (2011). Emotional intelligence. Emotional Intelligence in Education, 1(1), 1–12.
CASEL. (2023). 2023 state of social and emotional learning report. Collaborative for Academic, Social, and Emotional Learning.
Cipriano, C., Barnes, T. N., Rivers, S. E., & Brackett, M. A. (2023). Teacher social-emotional competence and teacher well-being: Understanding the role of emotion regulation. Educational Psychologist, 58(1), 1–17.
Darling-Hammond, L., & Cook-Harvey, C. (2020). Educating the whole child: Improving school climate to support student success. Learning Policy Institute.
Denham, S. A., Bassett, H. H., & Wyatt, T. (2007). The socialization of emotional competence. Handbook of Socialization, 614–637.
Durlak, J. A., Domitrovich, C. E., Weissberg, R. P., & Gullotta, T. P. (2015). Handbook of social and emotional learning. Guilford Press.
Durlak, J. A., Weissberg, R. P., Dymnicki, A. B., Taylor, R. D., & Schellinger, K. B. (2011). The impact of enhancing students’ social and emotional learning. Child Development, 82(1), 405–432.
Elias, M. J., & Smith, D. C. (2001). Enhancing student motivation. Educational Psychologist, 36(2), 83–96.
Fullan, M., & Quinn, J. (2020). Deep learning: Engage the world change the world. Corwin.
Greenberg, M. T., et al. (2017). Social-emotional learning impacts on child development. Future of Children, 27(1), 13–32.
Hattie, J. (2023). Visible learning: The sequel. Routledge.
Immordino-Yang, M. H. (2021). Emotions, learning, and the brain. Norton.
Jones, S. M., & Kahn, J. (2020). The evidence base for how we learn. Harvard Graduate School of Education.
Kaya, A. (2023). Türkiye’de sosyal-duygusal öğrenme uygulamalarının öğretmen görüşlerine göre değerlendirilmesi. Eğitim ve Bilim Araştırmaları Dergisi, 9(2), 115–132.
Kristjánsson, K. (2022). Virtuous emotions. Oxford University Press.
Lovat, T. (2021). Values pedagogy and student wellbeing. Journal of Moral Education, 50(2), 129–146.
Matsumoto, D., & Juang, L. (2017). Culture and psychology (6th ed.). Cengage Learning.
MEB. (2023). Sosyal-duygusal öğrenme becerileri raporu. Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı.
MEB. (2024). Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli Öğretim Programları. Ankara: MEB.
Nucci, L. (2020). Character development in schools and beyond. Cambridge University Press.
OECD. (2020). Teaching and learning international survey (TALIS). OECD Publishing.
OECD. (2021). Beyond academic learning: First results from the survey of social and emotional skills. OECD Publishing.
Schonert-Reichl, K. A. (2017). Social and emotional learning. Handbook of Child Psychology and Developmental Science, 1–44.
Şimşek, H. (2024). Ortaokullarda sosyal-duygusal öğrenmenin uygulanmasında karşılaşılan sorunlar. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 22(1), 67–89.
Taylor, R. D., Oberle, E., Durlak, J. A., & Weissberg, R. P. (2017). Promoting positive youth development through SEL. Child Development, 88(4), 1156–1171.
Taylor, R. D., & Oberle, E. (2022). Social and emotional learning in education. Child Development Perspectives, 16(2), 88–94.
Tolan, P., & Lee, R. (2020). A developmental systems perspective on SEL. Educational Psychologist, 55(4), 215–230.
UNESCO. (2015). Rethinking education. UNESCO Publishing.
Weissberg, R. P., Durlak, J. A., Domitrovich, C. E., & Gullotta, T. P. (2015). Social and emotional learning. Handbook of Social and Emotional Learning. Guilford.
Wentzel, K. R. (2017). Peer relationships, motivation, and academic performance. Educational Psychology Review, 29(2), 205–223. Zins, J. E., Bloodworth, M. R., Weissberg, R. P., & Walberg, H. J. (2007). The scientific base linking SEL to school success. Journal of Educational and Psychological Consultation, 17(2), 191–210.
Bir yanıt yazın